[et_pb_section fb_built=”1″ next_background_color=”#ffffff” _builder_version=”4.20.0″ _dynamic_attributes=”background_image” _module_preset=”default” use_background_color_gradient=”on” background_color_gradient_stops=”rgba(85,61,43,0.68) 0%|rgba(85,61,43,0.37) 99%” background_color_gradient_overlays_image=”on” background_image=”@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoicG9zdF9mZWF0dXJlZF9pbWFnZSIsInNldHRpbmdzIjp7fX0=@” background_enable_pattern_style=”on” background_pattern_style=”diagonal-stripes-2″ background_pattern_color=”rgba(255,255,255,0.08)” background_enable_mask_style=”on” background_mask_style=”floating-squares” background_mask_color=”rgba(190,133,97,0.39)” background_mask_transform=”invert” custom_padding=”140px||50px||false|false” bottom_divider_style=”mountains” bottom_divider_height=”50px” global_module=”72″ saved_tabs=”all” locked=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_post_title meta=”off” date_format=”jS F Y” featured_image=”off” text_color=”light” _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” title_font=”||||||||” title_font_size=”45px” meta_text_color=”#FFFFFF” text_orientation=”center” custom_margin=”||1px|||” title_font_size_tablet=”45px” title_font_size_phone=”10vw” title_font_size_last_edited=”on|phone” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_post_title][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row column_structure=”3_4,1_4″ _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ text_font_size=”21px” text_line_height=”1.6em” background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Z\u2019n laatste film als regisseur was \u201cA FAIR PLAY\u201d een psycho-thriller met jaloezie als thema. Derek de Lint and Lysette Anthony waren de belangrijkste acteurs in \u201cA FAIR PLAY\u201d. Matthijs van Heijningen produceerde en bezorgde de film een uitgebreide internationale roulatie.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/kerbosch.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Roeland-1985.jpg” title_text=”Roeland 1985″ _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” custom_margin=”||5px||false|false” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” text_font=”|300|on||||||” text_text_color=”gcid-bb758c68-911c-43a8-bc5e-223c0caa9ed3″ text_font_size=”12px” text_line_height=”1em” global_colors_info=”{%22gcid-bb758c68-911c-43a8-bc5e-223c0caa9ed3%22:%91%22header_4_text_color%22,%22text_text_color%22%93}”]<\/p>\n
Roeland Kerbosch (1985)<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ _builder_version=”4.16″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” custom_padding=”||22px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Daarvoor schreef en regisseerde Roeland Kerbosch \u201cVOOR EEN VERLOREN SOLDAAT\u201d (1993), gebaseerd op de gelijknamige succesvolle roman van Rudi van Dantzig over de relatie van een 13-jarige jongen in Friesland met een Canadese soldaat aan het eind van de 2e Wereldoorlog. \u201cVoor een Verloren Soldaat\u201d won o.a. de prijs voor de beste film, en de publieksprijs, op het filmfestival van Turijn. De film is overal zeer goed ontvangen en werd in de V.S. groot uitgebracht. Ondanks het feit, dat de film als een typisch europese art film werd beschouwd prijkte de film wekenlang op de top twintig lijst van Variety, het vakblad voor de Amerikaanse filmindustrie. \u201cVoor een Verloren Soldaat\u201d heeft buiten Nederland een belangrijke bijdrage geleverd aan de acceptatie van homoseksualiteit. <\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Gedurende zijn hele carri\u00e8re als filmmaker is Roeland Kerbosch sterk sociaal betrokken en ook politiek actief geweest (PvdA,wijkwerk De Pijp Amsterdam). Vanuit die betrokkenheid heeft hij zich onopvallend op meerdere terreinen buiten de filmwereld ingezet voor kwetsbare groepen in de wereld. Via de Stichting Valentijn organiseerde hij drie benefiet dansgala\u2019s ten bate van het Duchenne Parent Project, de non profit organisatie voor het onderzoek naar een therapie voor de ziekte van Duchenne, een dodelijke alleen bij jongens voorkomende erfelijke afwijking, die langzaam het spierstelsel afbreekt. In 1973 maakte hij financieel de start mogelijk van Stichting Amazone, de baanbrekende semi feministische broedplaats en galerie in Amsterdam, waar vrouwelijke kunstenaars konden exposeren en waar cultureel educatieve cursussen werden gegeven. Amazone verrichtte pionierswerk op het gebied van de intellectuele en kunstzinnige emancipatie.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Roeland Kerbosch maakte z\u2019n eerste film al op de Nederlandse Film Academie (1961): \u201cMaman, tes Fleurs\u201d, een korte speelfilm met z\u2019n broer \u2013 acteur Michiel Kerbosch \u2013 in de hoofdrol. Prachtige kritieken verhinderden niet dat hij van de Academie werd gestuurd: zelf een film maken mocht niet volgens de reglementen. En dan ook nog een kritisch interview geven over de filmacademie in het toenmalige dagblad De Tijd was een schande. Na de daaropvolgende \u201cstudentenopstand\u201d mocht hij terugkomen, om verder volgens de regels z\u2019n diploma te behalen in 1962.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Z\u2019n filmcarri\u00e8re begon hij als documentaire filmmaker voor de Nederlandse televisie. In Londen maakte hij begin zestiger jaren een serie pop programma\u2019s die beschouwd kunnen worden als de voorlopers van de huidige videoclips. Al dat filmmateriaal (van Jimi Hendrix tot Alan Price, en van The Move tot Georgie Fame) is aangekocht door het Museum of Popular Music in Seattle en heeft daar een ereplaats gekregen in de permanente expositie.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Z\u2019n eerste bioscoopfilm was de lange documentaire \u201cRondom het Oudekerksplein\u201d (1968), een portret van de Amsterdamse walletjes, een voor die tijd gewaagd onderwerp; \u201cRondom Het Oudekerksplein\u201d gefilmd volgens de documentaire auteursstijl van de Nouvelle Vague: de regisseur achter de camera, en de soms onvoorspelbare omgeving als mede-auteur. De VPRO wilde om juridische redenen coupures in de film aanbrengen. Roeland Kerbosch weigerde de film in gecensureerde vorm te laten uitzenden. \u201cRondom Het Oudekerksplein\u201d werd vervolgens een groot commerci\u00ebel succes in de bioscoop, en is nooit op de televisie uitgezonden.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Samen met Johan van der Keuken en Louis van Gasteren maakte Roeland Kerbosch \u201cBericht uit Biafra\u201d (1968). Deze documentaire ontving destijds \u2013 heel bijzonder voor een documentaire \u2013 de prijs voor de beste Nederlandse film: de toenmalige Staatsprijs voor de Nederlandse Filmkunst.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Gedurende meer dan tien jaar maakte Roeland Kerbosch vervolgens, meestal in samenwerking met de VARA of de NOS, documentaires in en over derde wereld onderwerpen, waaronder meerdere prijswinnende documentaires.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In 1969 maakte hij met Johan van der Keuken \u201cIn de Roes van de Revolutie\u201d, een documentaire over de inspirerende nieuwe weg van de arabisch socialistische revolutie van de toen nog ideologisch bevlogen Moammar Khadaffi in Lybi\u00eb. De film werd bekroond op het Filmfestival van New York en aansluitend vertoond op de publieke televisie in de V.S.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Met schrijver Bert Schierbeek maakte hij \u201cLetter to Vorster\u201d: een filmgedicht, een louter uit archiefmateriaal gemonteerd scherp protest tegen de Apartheid, dat op het destijds gerenommeerde filmfestival van Leipzig werd onderscheiden met de FIPRESCI persprijs.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Belangrijker vond hij de sociale effecten van z\u2019n werk: Voor de VPRO TV serie \u201cNamens\u2026\u201d maakte hij twee afleveringen, die hebben geleid tot extra gemeentelijke inspanningen via toenmalige wethouders Jan Schaefer en Han Lammers met betrekking tot de leefomgeving van \u201cDe Kinderen van de Pijp\u201d in die toen verpauperde Amsterdamse buurt.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Aan de tv-vertoning van \u201cAngola met Eigen Ogen\u201d (1972) over de vrijheidsstrijd in Angola, werd een inzamelingsactie gekoppeld: Van de opbrengst kon een ziekenhuis worden gebouwd in de bevrijde gebieden. Het dagboek dat Roeland bijhield werd door Bruna uitgegeven onder de titel \u201cAngola met Eigen Ogen\u201d. Ook de documentaires (1975) over de net bevrijde Portugese koloni\u00ebn Guin\u00e9e Bissau en de Kaapverdische Eilanden werden begeleid door succesvolle inzamelingsacties voor de opbouw van deze nieuwe onafhankelijke staten.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Roeland Kerbosch was aanhanger van de destijds populaire sociologische theorie, dat de mengvorm van de arme maar zelfstandige landelijke Afrikaanse boerenbevolking en het snel groeiende afhankelijke stedelijke proletariaat een vernieuwend moreel zou kunnen opleveren, een voorbeeld voor de hele wereld, een nieuwe samenleving gebaseerd op nieuwe fundamenten. In het verlengde hiervan schreef en regisseerde hij de bioscoopfilm \u201cVandaag of Morgen\u201d (1976) met o.a. Ton van Duinhoven en Gees Linnebank, tot stand gekomen in opdracht van het Ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
\u201cDagboek uit Zuid Afrika\u201d (1978, montage: Aart Staartjes) was een onder gevaarlijke omstandigheden met steun van het toen nog ondergrondse African National Congress in het geheim in Zuid Afrika gefilmd drieluik in dagboekvorm over de strijd tegen de Apartheid. De Engelstalige compilatie van die documentaires, maakte die strijd wereldwijd bij een groot publiek bekend.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Uit de erfenis van z\u2019n grootvader kreeg hij tot zijn verrassing een verzameling professioneel filmmateriaal waarvan hij het bestaan niet eens vermoedde. Grootvader Kerbosch legde tussen 1917 en 1937 het koloniale leven vast op de kina plantage Tjiniroean \u2013 voormalig Nederlands Indi\u00eb \u2013 waarvan hij directeur was. Kleinzoon Roeland Kerbosch maakte een openhartig en intrigerend familieportret over een vriendelijke door het humanisme ge\u00efnspireerde despoot, door z\u2019n kleinzoon bewonderd, door z\u2019n kinderen verfoeid: \u201cDe Heilige Familie\u201d (1978).<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Met het Nederlands Blazers Ensemble en Kees van Kooten en Wim de Bie maakte hij op tourn\u00e9e in de USA \u201cMore than a Concert\u201d, een muzikale documentaire. Het was de eerste stereo uitzending op de Nederlandse televisie (in samenwerking met radio 4). De film werd onderscheiden met de eerste prijs op het Festival voor Muziekfilms in Besan\u00e7on.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In de schaarse tijd tussen de vele films die hij maakte schreef Roeland Kerbosch ook nog vier romans. Tijdens het schrijven van de roman \u201cVanaf de Overkant\u201d (1980) op Sri Lanka kwam hij in contact met een lokale visser, die zo graag het naastliggende hotel concurrentie wilde aandoen met een bed-and-breakfast, maar een storm had een deel van z\u2019n huis vernield en z\u2019n boot zwaar beschadigd. Samen ontwierpen ze een tweekamer hostel, Roeland betaalde ($1000,00), en drie weken later stond er een hostel, dat direct voldoende inkomen voor het hele gezin opbracht. Een bescheiden voorbeeld van directe ontwikkelingssamenwerking. Een bescheiden voorbeeld van directe ontwikkelingssamenwerking.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In de jungle van Birma, werkend aan de documentaire \u201cShots\u201d over de opiumhandel in de Gouden Driehoek (1980, NOS, produktie: Aart Staartjes), besloot hij om zich na deze documentaire weer te gaan richten op het maken van speelfilms: Ook de speelfilm kan een sociale relevantie hebben en misschien een groter publiek op een directere wijze bereiken dan een documentaire die, in die tijd, uitsluitend op de televisie kon worden vertoond.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In vier jaar tijd produceerde hij \u2013 en was mede auteur van \u2013 drie belangrijke Nederlandse speelfilms: \u201cAdemloos\u201d (regie Mady Saks, met Monique van de Ven en Linda van Dijk) over een jonge moeder, lijdend aan een postnatale depressie.\u201dDe IJssalon\u201d( regie Dimitri Frenkel Frank), onder de titel \u201cPrivate Resistance\u201d uitgebracht in de V.S., een waar gebeurd, intiem, tragisch, emotioneel, en prachtig verfilmd oorlogsverhaal met Bruno Ganz, Gerard Thoolen en Ren\u00e9e Soutendlijk.\u201dDe Dream\u201d, een friestalig epos over de opkomst van de anarchistische en socialistische beweging. \u201cDe Dream\u201dwas de Nederlandse inzending naar de Academy Awards in 1986. Alle drie films werden onderscheiden op diverse filmfestivals: o.a. Karlovy Vary, Miami, Taormina.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Hij werkte enige jaren in Los Angeles o.a. voor The Hollywood Reporter waarvoor hij tijdens het filmfestival van Cannes het dagelijkse tv-programma van een uur over het filmfestival produceerde. Als middel om de Nederlandse filmproductie te stimuleren introduceerde hij het idee van de Amerikaanse Movie of the Week, dat hier vorm werd gegeven als Telefilm.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Met als producent Matthijs van Heijningen coproduceerde en regisseerde hij daarna \u201cVoor een Verloren Soldaat\u201d,en \u201cA Fair Play\u201d.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Ter gelegenheid van haar afscheid van Het Nationale Ballet organiseerde hij voor zijn echtgenote balletdanseres Valerie Valentine op Valentijnsdag 2000 in een uitverkocht en gratis ter beschikking gesteld Carr\u00e9 een benefiet dansgala met internationale dans solisten waarvan de opbrengst (fl.120.000,00) geheel ten goede is gekomen aan het Duchenne Parent Project.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Voor het theater schreef en regisseerde hij het succesvolle programma \u201cThe4ofus\u201d (2001), speciaal voor Valerie Valentine, een cabareteske combinatie van dans en komedie. \u201cThe4ofus\u201d was het openingsprogramma van de Amsterdamse Panama TheaterClub en speelde daar vier weken. Het programma speelde vervolgens op uitnodiging een week in het Wilhelm Theater in Stuttgart.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In opdracht van het Amsterdamse Concertgebouw schreef en regisseerde hij vervolgens \u201cDe Kleine Ballerina\u201d (2003), een niet zo serieuze introductie tot muziek en dans voor kinderen van drie tot heel erg oud. \u201cDe Kleine Ballerina\u201d maakte na de voorstellingen in het Concertgebouw een landelijke tourn\u00e9e.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Naast dit alles was Roeland Kerbosch sinds 1989 ook eigenaar van The Movies in Amsterdam, waar voordien veel van z\u2019n eigen films hebben gedraaid. The Movies is het oudste bioscooptheater (1912) van Nederland, een van de oudste ter wereld zelfs. Onder zijn leiding veranderde The Movies van een studentikoos filmhuis met ongemakkelijke stoelen, tot een smaakvol ingericht comfortabel art house met vier zalen en een bijbehorend restaurant van niveau. En dat in een periode dat de onafhankelijke bioscopen vrijwel zijn verdwenen en een gedurfde programmering zoals in The Movies nergens anders nog mogelijk is zonder overheidssubsidie. Tot 1 oktober 2007 koesterde hij het gerenommeerde en succesvolle art house complex als een kwetsbaar sieraad.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
In 2004 maakte hij met Valerie Valentine de oprichting mogelijk van DanceStreet, de enige professionele studioruimte voor de onafhankelijke danskunst in Amsterdam. Met DanceStreet bewees hij nogmaals z\u2019n sterke maatschappelijke betrokkenheid op het gebied van kunst en cultuur. DanceStreet moest in 2008 de deur sluiten wegens het uitblijven van overheidssteun.<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.20.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Z\u2019n belangrijkste drijfveer noemt hij de Franse filosofische school van de \u00c9ducation Permanente. Een uitspraak van Jean-Jacques Servan-Schreiber is zeker van toepassing op hem: L\u2019homme de la nouvelle \u00e8re n\u2019a pas pour destin de se reposer: In dit tijdperk is de mens niet geroepen tot niets doen.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Roeland Kerbosch is een Nederlands filmregisseur, filmproducent, fotograaf en schrijver.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":226,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"dipi_cpt_category":[],"class_list":["post-269","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/269","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=269"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/269\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/226"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=269"}],"wp:term":[{"taxonomy":"dipi_cpt_category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kerbosch.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/dipi_cpt_category?post=269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}